Mamatips

Ontspullen: minder rommel, meer ruimte (ook in mijn hoofd)

Ken je dat gevoel wanneer je nét opgeruimd hebt en je huis vijf minuten later alweer overhoop ligt? Ugh. Sinds ons gezin uit drie mensen bestaat, woon ik in een constante puinhoop. Ik werd er niet gelukkiger van, dus besloot ik dat het tijd was om weer ruimte te maken in mijn huis én in mijn hoofd. Ik ging ontspullen.  

Weet je nog hoe je moeder tegen je zeurde dat je jouw kamer moest opruimen, je schoenen weg moest zetten en je kleren niet overal moest laten slingeren? En hoe je dan met je ogen rolde, want wat kan dat beetje rommel nu kwaad? Wel, ik ben mooi op weg om die moeder te worden. Want sinds ik mama ben, kan ik echt niet meer tegen rommel.

Teveel aan m’n hoofd

Ik denk dat het iets te maken heeft met te veel dingen aan mijn hoofd hebben en die rommel die ruimte in mijn hoofd bezet. Denk er maar eens over na. Hoeveel tijd spendeer je ‘s ochtends niet om een outfit te vinden, terwijl je door al die kleren die je niet meer draagt moet ploeteren? Of zoeken naar jouw lievelingslipstick tussen die tiental andere die je eigenlijk niet gebruikt. Minder spullen = minder tijd verspillen = meer ruimte in huis en hoofd. Mooi zo.

Hoe ik eraan begonnen ben? Ruimte per ruimte.

Ik maakte een hoopje met spullen om

  • weg te gooien
  • weg te geven
  • te verkopen
  • te houden

Ik weet dat er meestal aangeraden wordt om het per soort spullen aan te pakken in plaats van per ruimte. Maar voor mij was dit echt de beste oplossing, want je zal zien dat je door die stapels eerst meer rommel creëert dan opruimt. En op deze manier zie je ook snel resultaat.

1. Ontspullen in de keuken

Ik vind de keuken de ideale plek om te starten. Mijn laden zaten vol met spullen die ik amper/ niet gebruik (een citruspers, mandoline, …) of driedubbel bezit (zes ovenschotels, drie keukenweegschaaltjes, bordjes met prints).

De spullen die ik niet gebruikte heb ik weggeschonken en wat niet meer bruikbaar was heb ik weggegooid. Het resultaat? Twee vrije lades waarin ik nu eindelijk plaats had om Ellis haar flesjes, borden en slabbetjes in weg te zetten. Want tot hiertoe stonden die ‘tentoongesteld’ op de eettafel. Je kan je de opluchting niet voorstellen dat die eindelijk hun plekje gevonden hadden. Daarbij heb ik nu meer ruimte in mijn kasten, waardoor ik veel makkelijker aan de spullen kan die ik wel vaak gebruik.

Denk ook aan de ijskast. Want hoe meer daar in ligt, hoe moeilijker je verse producten ziet liggen. Die op hun buurt dan weer slecht worden. Je snapt het wel 🙂

2. De woonkamer

In mijn woonkamer had ik vooral het probleem van kleine dingen die bleven rondslingeren. Pennen en notitieboekjes, armbandjes, brieven en reclamedrukwerk, …

Ontspullen betekent gelukkig niet dat al m'n leuke hebbedingetjes weg moeten.
Ontspullen betekent gelukkig niet dat al m’n leuke hebbedingetjes weg moeten.

Hier heb ik vooral ingezet op organisatie. Ik heb bakjes aangemaakt om de pennen in te verzamelen, voor de armbandjes heb ik in de badkamer een plek gezocht en het papierwerk wordt nu meteen behandeld (of dat probeer ik toch).

Boeken namen hier ook veel plek in. De meeste ervan heb ik weggeschonken. Moeilijk, wat ik hecht boeken een hoge waarde toe. Maar we leven in een tijd met meer en meer deeleconomie en ik zal wel naar de bib gaan als ik een boek wil lezen.

De grootste valkuil in de woonkamer zal altijd ‘de stoel’ blijven. De stoel staat in een hoekje naast de tv en is een rommelmagneet. Alles wat niet meteen zijn plekje vindt, belandt op de stoel. Ik heb er al over gedacht om de stoel te verwijderen, maar dan wordt die vast vervangen door ‘de lade’ of ‘het tafeltje’. Ik heb me er bij neergelegd dat elk huis zijn versie van de stoel heeft, en dat het makkelijker is om gewoon die stoel af en toe op te ruimen dan spullen te vinden in heel de woonkamer.

Full disclosure: die foto bovenaan is niet mijn woonkamer. Die was op het moment dat ik dit schreef niet zo ontspuld, wegens een drukke dag met het beebje <3

3. Mijn slaapkamer

De moeilijkste ruimte van allemaal, want deze bevat mijn kleerkast. Ook als je niet over de grootste garderobe ter wereld beschikt, blijft dit dus een verschrikking. Want kleren zijn te klein geworden, te groot, versleten, prijskaartje hangt er nog aan, … Dat is op z’n minst confronterend te noemen. En om één of andere reden lijkt er aan kleren zoveel emotionele waarde te hangen.

Maar goed, alle zwangerschapskledij moest de deur uit. Dingen die te klein waren en die ik écht mooi vind, kregen een plekje op zolder. Ik weet hoe fout dat is, maar ik verlies nog elke maand wat van mijn zwangerschapskilo’s, dus de hoop dat ik er weer in pas is real.

4. De babykamer

De babykamer enkele weken voor Ellis geboren werd. Zie je hoe netjes alles is?
De babykamer vlak na Ellis geboren werd. Zie je hoe netjes alles is?

Als de slaapkamer ontspullen al moeilijk was, dan is dit helemaal hartverscheurend. Ellis is negen maanden en ik bezit al drie grote dozen aan kleren en slaapzakken waar ze niet meer in past. Drie. Aan dit tempo kunnen we binnen een klein jaar haar kamer niet meer binnen. We hebben voorlopig geen plannen meer om ons gezin verder uit te breiden, en dus mogen de kleertjes weg.

De basics doneer ik, maar de mooie en dure stukken verkoop ik op een apart Intagramprofiel met Ellis’ spulletjes.

In het speelgoed snoei ik (nog) niet. Ellis beleeft er veel plezier aan en het is leuk om te kunnen afwisselen. Zorgen voor later.

Nu ligt de kast overvol met kleertjes, waarvan er veel al te klein zijn. Zo vind ik de weg moeilijker naar de kleren die wel passen. Zonde!
Nu ligt de kast overvol met kleertjes, waarvan er veel al te klein zijn. Zo vind ik de weg moeilijker naar de kleren die wel passen. Zonde!

Nu volhouden

Dat waren voor mij de kamers die ik het dringendst wou ontspullen. Ik heb al heel wat uit deze kamers kunnen verwijderen, maar zou graag een tweede ronde doen. Want om één of andere reden is het ook emotioneel moeilijk om spullen weg te doen. ‘Dat heeft geld gekost, misschien heb ik dit binnenkort nodig, …’ Ik heb hier ook mee geworsteld. Maar als je doorzet en je van alle rommel ontdoet, zal je zien dat er een hele last van je schouders valt.

En nu is het de kunst om dat ontspullen vol te houden. Bij elke aankoop denk ik na of ik dit echt nodig heb. Ik laat me niet meer verleiden door kortingen en weer gratis spullen uit mijn huis. Want echt, dat extra Colaglas heb ik niet nodig. En jij waarschijnlijk ook niet.

Voor wie een duwtje in de rug nodig heeft, heb ik een flowchart gemaakt om te helpen met ontspullen. Vooral handig voor wie zaken nogal snel op de ‘te houden’ stapel legt 🙂

 

Blijf op de hoogte van nieuwe posts en volg me via mijn FacebookpaginaInstagram of Pinterest. Tot gauw!

 

Ken je dat gevoel wanneer je nét opgeruimd hebt en je huis vijf minuten later alweer overhoop ligt? Ugh. Sinds ons gezin uit drie mensen bestaat, woon ik in een constante puinhoop. Ik werd er niet gelukkiger van, dus besloot ik dat het tijd was om weer ruimte te maken in mijn huis én in mijn hoofd. Ik ging ontspullen.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *